We Care!

Warning: Walang masyadong picture ang post na ‘to.

Ang hirap, sobrang hirap, maging heartthrob maging nurse. Hindi ako nagrereklamo (slight lang). At lalong hindi ako sumusuko, dahil sayang ang pinuhunan sa’kin ng parents ko. Imagine kung bibilangin ko pala lahat ng nagastos nila sa’kin nung college pa ‘ko, kasama pati allowance ko, lahat-lahat yun, aba, baka may bagong kotse na ko, or maliit na house and lot. Wala lang. Na-share ko lang.

At dahil wala ako maisip na topic ngayon, try ko nalang magkwento kung pano maging isang heartthrob nurse.

Sa second floor ng hospital ako naka-assign. Yung second floor hinati sya sa maraming area: operating room, recovery room, delivery room, intensive care unit, neonatal intensive care unit, dialysis department, central supply room, suite room (para sa mga susyal), Annex 2, Floor 2A tsaka Floor 2B. Dun ako sa Floor 2A, na katapat ng ICU tsaka dialysis. Parang ganito lang:

Kapag may tao.

Kapag walang tao.

At tulad ng ibang hospital, ang floor 2A ay meron ding resident multong nurse na mahilig magparamdam dito:

spot the multong nurse.

Lahat ng patient na muntik na ma-dedz pero naka-recover ng konti from ICU, sa area ko dinadala. Same thing with dialysis, although puro out patient yung mga cases dun, once may nag-cardiac arrest sa dialysis, dinadala muna sa ICU then kapag nabuhay ng konti, sa floor 2A ulit dinadala. Kapag minalas naman at hindi naka-recover, alam nyo na kung san ang bagsak nila. Yup, ganun ka-morbid. Sanayan lang yan eh. At sanay na ko sa mga ganyan. Mga umiiyak na relatives dahil hindi naka-recover yung patient, mga patient na naka-wrap from head to toe sakay ng stretcher papuntang morgue, it’s all in a day’s work.

Isipin nyo nalang kung puno yung area namin, tapos tatlo lang kaming nurse on duty. Ang saya diba? Diskarte na lang sa division of labor: oral meds, intravenous meds, vital signs, osteorized feeding, suctioning of secretions, patient’s chart, mga patients for referral at madami pang iba. May kanya-kanyang demands kasi bawat pasyente, tapos may mga sobrang demanding pa na mga relatives na tatawagin ka habang sarap na sarap ka sa pag-nguya ng dinner para sabihing: “Nurse, na-t*e yung pasyente ko, kailangan palitan ng diaper”

At dahil sanay nga ako sa ganung situation, hihinto muna ko sa pagkain, pupunta sa room ng patient sabay sabing: “Tuturuan ko po kayo kung pano, para alam nyo na gagawin nyo pag-uwi sa bahay, kasi kayo din po gagawa nyan sa bahay eh” (haha palusot!) Sabay balik sa pagkain ng dinner pagkatapos ng perineal care.

Minsan naman habang kumakain ulit ng dinner, may relative na lalapit (in panic mode) with matching dialogue na: “Nurse! Nurse! Patay na! Patay na!”

Takbo agad kami papuntang room ng pasyente. Patay na nga.. Ang TV.. bitin pala sa telenovela si lola.

Again, hindi po ako nagrereklamo (slight lang talaga). Alam ko naman na part yan ng job description ko. Sabi nga dito:

We Care!

Ang sarap kaya magtrabaho lalo na kung may mga pasyenteng laging nagbibigay ng pangkabuhayan showcase. Parang ganito:

Galing kay patient from Belgium.

After 5 minutes..

ni-refill ni patient from room 203.

Eto pa:

Galing kay manong na may factory pala ng dried mangoes.

mga recipient ng pangkabuhayan showcase.

Note: Patient from room 203 died 4 hours later after giving us those delectable cupcakes.